Ο Χομέρο Ρομούλο Κριστάλλι Φρασνέλλι (1912-1981), γνωστός αποκλειστικά με το ψευδώνυμο Χ. Ποσάδας (J. Posadas), υπήρξε Αργεντινός τροτσκιστής. Είναι εισηγητής τάσης του τροτσκιστικού κινήματος που φέρει το όνομά του (ποσαδισμός).
Παιδί Ιταλών μεταναστών, ο Ποσάδας υπήρξε στα νιάτα του δημοφιλής ποδοσφαιριστής της Εστουντιάντες ντε λα Πλάτα. Τη δεκαετία του ’30 εργαζόταν παράλληλα ως τσαγκάρης και οργάνωσε μια απεργία βυρσοδεψών στην πόλη Κόρδοβα. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ως υποψήφιος στις εκλογές με το Ανοικτό Σοσιαλιστικό Κόμμα (Partido Socialista Obrero). Εν συνεχεία εντάχθηκε στο Κόμμα Σοσιαλιστικής Επανάστασης (Partido de la Revolución Socialista), το οποίο προσχώρησε στην Τέταρτη Διεθνή το 1941.
Ο Ποσάδας ανέλαβε επικεφαλής του λατινοαμερικανικού Γραφείου της 4ης Διεθνούς και υπό την ηγεσία του αρκετοί τροτσκιστικοί πυρήνες αύξησαν τη δύναμή τους, κυρίως ανάμεσα στους εργάτες σιδηροδρόμων της Κούβας, τους μεταλλωρύχους κασσιτέρου της Βολιβίας και τους αγρεργάτες της Βραζιλίας. Στο παγκόσμιο συνέδριο του 1951 τάχθηκε με την τάση του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο), ενώ το 1953 (με τη διάσπαση της Διεθνούς) τον ακολούθησε στο Διεθνές Γραφείο (ISFI).
Όμως έως τα τέλη της δεκαετίας, ο Ποσάδας και οι οπαδοί του είχαν περάσει στην εσωτερική αντιπολίτευση του Διεθνούς Γραφείου, κατηγορώντας την ηγεσία για ηττοπάθεια και για έλλειψη πίστης στη δυνατότητα της επανάστασης. Πίστευαν στη δυνατότητα της επανάστασης, “ταυτόχρονα και παντού”. Ο Ποσάδας υποστήριζε ότι χρέος των κομμουνιστών δεν ήταν η αποφυγή αλλά η υποδαύλιση της σύγκρουσης μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ ώστε με αυτό τον τρόπο θα καταστρεφόταν τόσο ο καπιταλισμός όσο και ο σταλινισμός.
Συνεπεία των διαφωνιών τους με την κεντρική γραμμή, οι ποσαδικοί αποχώρησαν από το Διεθνές Γραφείο το 1962 και ίδρυσαν δική τους διεθνή συνομοσπονδία με επικεφαλής τον Ποσάδας – αρχικά την ονόμασαν Τέταρτη Διεθνή και στις αρχές της δεκαετίας του ’70 προσέθεσαν το «Ποσαδική». Η συνολική επιρροή της, αναφέρεται σε οργανώσεις κυρίως της Λατινικής Αμερικής.
Πέθανε στην Ιταλία το Μάιο του 1981.
